MANİSA’nın Turgutlu ilçesinde baba mesleğini sürdüren 67 yaşındaki Nuri Karaerler, ilçede aktif olarak çalışan son hallaç olarak zamana direniyor.
“BAŞKA KİMSE YAPMAK İSTEMİYOR”
1971 yılında babasının vefatıyla birlikte mesleğe adım atan Karaerler, ilçenin dar sokaklarından birinde 1982’den beri kendi dükkânında sorumluluk almaya devam ediyor.
İkiz kızları ve astsubay olan bir oğlu bulunan Karaerler, işi bırakmayı düşünmediğini vurgulayarak, “Benim için bir yaşam biçimi oldu. Bu işi bırakamıyorum. Kahvehane nedir bilmem. Devam, durmak yok yola devam.” dedi. Turgutlu’da artık bu mesleği yapan kimsenin kalmadığını ifade eden Karaerler: “Mesleği ben yapıyorum. Yorgancılarda makineler var ama pek yüne girmek istemiyorlar. Yün atmıyorlar çünkü çok toz çıkarıyor. Kimse yapmak istemiyor.” İfadelerini kullandı.
BABA MESLEĞİ
Hallaçlığın, babasından kendisine miras kaldığını dile getiren Karaerler, süreci şu sözlerle anlattı: “1971’de babam ölünce bu işe girmek zorunda kaldım. Ustam yoktu, babamdan öğrendim. O günden beri bu işin içindeyim. Çocuklarımı bu işe sokmak istemedim, zaten oğlan hava astsubayı oldu. İş hem zahmetli, hem de sağlığa zararlı. Makine çalışınca çok toz çıkarıyor. Tozdan kimse yanaşmak istemiyor. O yüzden bu iş giderek kayboluyor.”
Bugünlerde yalnızca sanayide makinelerle yapılan hallaçlık, Turgutlu’da artık el emeğiyle neredeyse tarihe karışmış durumda. Belki de bir gün bu meslek tamamen kaybolacak ama onun ellerinden çıkan son nefes yünler, Turgutlu’nun belleğinde yaşamaya devam edecek.
